آخرین خبر

وقتی بشریت به آسمان می نگرد، زندگی میان ستارگان را یک تصور علمی-تخیلی می پندارد. برج «آنالما» که توسط یک سیارک در آسمان معلق شده است، توانسته این رویا را محقق کند.



مدت زمان: 2 دقیقه 13 ثانیه

شرکت «New York Clouds Architecture» از دیرباز بر روی ساخت و توسعه ساختمان های پیچیده و خیالی فعالیت داشته است. این شرکت به تازگی با طرح برج آنالما، از سایر رقبا پیشی گرفته است. طراحی این آسمان خراش به گونه ای است که به زمین متصل نشده بلکه توسط یک سیارک قابل چرخش در مدار زمین مهار شده است.
سیستم پشتیبانی چرخش مدار جهانی (UOSS) کمک می کند تا یک سیارک بزرگ را به مدار زمین منتقل کنیم سپس به کمک کابل هایی قوی، این ابر سازه بلند عمودی را از زمین جدا کرده تا به عنوان یک جسم ثابت و دائم در اتمسفر قرار بگیرد.
این ساختمان با استفاده از یک مدار چرخش تناوبی مستقل که برای مطابقت زمان چرخش یک روزه زمین به دور خورشید است، در نظر گرفته شده. این مدار به صورت یک الگوی هشتایی میان دو نیمکره شمالی و جنوبی می تواند این تطابق زمانی را ایجاد کند. 
برج آنالما قریب به یقین یک پله در کنترل سیارک ها از دیگر رقبا پیشی گرفته است. طرحی که پلی میان زمین و فضا ایجاد می کند، به این صورت که سازه از آسمان آویزان شده و ساکنان آن را معلق نگه می دارد.
شاید این سوال در ذهنتان خطور کرده باشد که چگونه ممکن است هر روز صبح افراد به محل کار خود بروند در حالی که آن محل بر روی سطح زمین قرار دارد و آنها در آسمان معلق اند ؟! پاسخ این سوال در گرو راه حلیست بس هوشمندانه و البته دیوانگی مطلق ! ساکنان برای رسیدن به سطح زمین باید به کمک چترهای نجات پرواز کنند!
البته این یک راه حل پیشنهادیست و فقط در صورتی توصیه می شود که توپوگرافی زمین به اندازه کافی مرتفع باشد. برای مثال زمانی که این آسمان خراش از بالای شهر منهتن عبور کند، پریدن با چتر برای رفت و آمد صبحگاهی، یکی از بهترین ایده هاست.
به عنوان پیشنهاد، برای ساخت سازه هایی به این بزرگی در شهرهایی که عمارت های بلند زیادی دارند، یک محل اقامت اولیه باید برای آنها در نظر گرفت.
تمام انرژی مورد نیاز سازه از سلول های خورشیدی که در بهترین موقعیت بر روی بدنه قرار دارند، تامین می شود. یک منبع آب ثابت نیز از طریق ابرهای مجاور تهیه و به کمک عمل چگالش و جمع آوری قطرات باران، فراهم خواهد شد.
برای تطابق با محیط خلاء موجود در فضا و درجه حرارت -40 درجه سانتیگراد، ساختمان نیاز به تقویت پنجره ها دارد . این پنجره ها باید قادر به تحمل فشار باورنکردنی در بالای تروپوسفور باشند. 
همچنین با تغییر در اندازه و شکل پنجره ها می توان تغییراتی را برای فشار و دماهای متفاوت ایجاد کرد.
آسمان خراش معلق آینده علاوه بر فضای سکونت، مشکل غذا را نیز رفع خواهد کرد. این برج دارای خاک واقعی، غذای حقیقی، نور و گونه‌های مختلف گیاهان ارگانیک با مزارع عمودی است و دارای سبزیجات تازه و محصولات غذایی مختلف بوده و ساختاری سبک به دلیل معلق بودن دارد. زمین‌ها مدور و فشرده بوده و آبیاری آنها از طریق سقف انجام می‌شود. بذرها هم به صورت مصنوعی در آزمایشگاه در طبقات بالای آسمان‌خراش تولید می‌شوند. همچنین از کف این برج می توان برای رشد ماهیان استفاده نمود.
بذر گیاهان ارگانیک در ایستگاه فضایی ذخیره شده و خاک مورد نظر بعد از مراحل مختلف دوباره به طبیعت بازگردانده می‌شود. این برج از نور طبیعی مستقیم و غیرمستقیم استفاده می‌کند و دارای شیشه‌های بزرگ نیمه شفاف«ETFE» است. البته ساختمان شامل فیبرهای نوری بوده که نور را در طول روز به درون ساختمان هدایت می‌کند. از باد و نور خورشید برای عملکردهای مختلف و ذخیره انرژی استفاده می‌شود و در واقع اتلاف انرژی این ساختمان صفر است.
در پایان، شرکت مذکور از این طرح به عنوان « بهشتی خیال انگیز اما امکان پذیر برای سکونت » یاد می کند و قرار است به زودی از دستاورد های این شرکت در زیستگاه های فضایی توسط ناسا نیز استفاده شود.


چاپ شده در عصر دانش 
مترجمان: علیرضاارم_ مهدی عامری

منبع: http://www.wired.co.uk

.

.

.

با کانال تلگرامی «یا مهدی نیوز» همراه شوید